Een ode aan Romee

Romee, ons eerste kindje. Jij liet ons liefde voelen zoals we dat nog nooit eerder hadden gevoeld! 26 december mag je alweer 3 kaarsjes uitblazen, dan vieren wij jou verjaardag! Een dag waar alles om jou draait, want lief meisje dat verdien je als geen ander. Jij hebt je het afgelopen jaar in een razend tempo ontwikkeld, en wat heb je veel voor je kiezen gekregen. Maar wij zijn zo mega trots op jou. Wij hadden nooit durven dromen dat jij alles zo zou oppaken zoals jij dat hebt gedaan….

In juli 2017 werd bekend dat jij grote zus zou worden, eerlijk gezegd zei jij het al voor ik een test had gedaan. Eigenlijk best eng als je dochtertje naar je buik wijst en roept baby! Of ze vond me kennelijk te dik, of ze voelde iets aan, dat laatstgenoemde is nou niet echt een gedachtegang die bij mij past. Afijn. Ik fantaseerde volop over hoe jij het allemaal zou gaan doen. Al snel sprak je de woorden grote zus, je liet mijn hart smelten.


Kort na de test werd duidelijk dat je grote zus werd van twee baby’s. Ik vond het eng, heel erg eng. Bang wat dit allemaal met je zou doen, want dit was niet helemaal ‘normaal’. Heel naïef om zo te denken natuurlijk, want je ziet, een tweeling kan iedereen overkomen. Zo ook ons! Ik was vooral heel erg bang of wij het wel zouden kunnen, en bang dat jij het gevoel zou krijgen dat je niet meer belangrijk voor ons zou zijn. Bang dat je te weinig aandacht zou krijgen, en dit is ook zeker best vaak het geval geweest, je verdiende meer dan dat je op sommige momenten kreeg.


We hebben je zoveel mogelijk betrokken bij de zwangerschap, je bent naar bijna elke controle van de gynaecoloog mee geweest. Ook was je er bij toen bekend werd dat je een broertje en een zusje kreeg. Nadat die echo klaar was, heeft de echoscopiste ook nog even naar jou baby gekeken. Allemaal mooie en leuke dingen om jou bij te betrekken, om jou klaar te maken voor de grootste verandering die je als klein meisje kan krijgen! Je knuffelde de baby’s in de buik volop, en met enige regelmaat kregen ze een kusje.


Je moest je oude kamertje verlaten en verhuizen naar de kleinere kamer. Papa maakte een nieuw bed voor je, en ondertussen hielp je hem met je eigen kamertje schilderen. Ik denk dat dit er allemaal voor gezorgd heeft dat voor jou de stap naar je nieuwe kamer heel goed te doen was. Na een oefen middag dutje ben je diezelfde avond als een roosje in je grote meidenkamer in slaap gevallen.


Toen ik met verlof ging heb ik geprobeerd om zo veel mogelijk van jou te genieten, en je zoveel mogelijk aandacht te geven. Dit alles lukte me met behulp van mijn ouders. Mijn vader, jou lieve opa, die met ons mee ging naar Monkeytown. Samen met opa uitrazen in de enorme speelhal, en ik keek met mijn enorme buik vanaf een afstandje toe hoe jullie plezier maakten. Helaas werd het met de weken zwaarder, het ging met mij lichamelijk steeds minder. Ik kreeg volledige bedrust opgedragen…
We werden geholpen door mijn ouders, ze namen je mee naar hun thuis, of ze kwamen naar ons toe en namen alle zorg op zich. Ik vond het vreselijk, de dagen duurde lang en ik kon alleen maar toekijken hoe iedereen zich voor mij uit de naad werkte! Toen ik uiteindelijk in het ziekenhuis werd opgenomen druppelde jouw emmertje over. Je wilde niks van me weten, ik mocht niet aan je komen, je niet knuffelen, je niet kussen. Als je s’avonds met oma mee naar huis moest was het drama, dikke tranen bij jou, maar ook bij ons. Gelukkig mocht ik snel naar huis met strenge controle van de thuismonitoring. We waren weer samen, je hielp bijna elke ochtend de verpleegkundige mee. De eindstreep kwam in zicht, je zou snel grote zus worden.


Op 9 maart 2018 werd je grote zus, je broertje Siem en zusje Vive werden geboren. Diezelfde avond op bezoek komen was geen optie meer, het was voor jou inmiddels bedtijd. Opa en oma hebben jou toen bewust nog niks verklapt. En toch heb je die nacht liggen spoken, iets wat niet vaak voorkomt. Maar je wilde naar mama en papa en de baby’s in het ziekenhuis. Je voelde het wel degelijk dat er iets veranderd was.


Die ochtend erna kwam je samen met opa en oma naar het ziekenhuis. Het grote moment was daar. Papa haalde je op uit de wachtkamer, eerst even met zijn vijfjes samen, oké en met onze lieve fotografe die hier prachtige foto’s heeft gemaakt. Jouw eerste reactie was hemels, zo lief! Vanaf dat moment heb jij Siem en Vive in je hart gesloten en verdiende je de titel grote zus als geen ander! Er was geen angst, spanning of jaloezie te bekennen. Tranen van geluk bij mij, wat ben en was ik trots op jou. Toen we naar huis mochten werd jij door opa naar huis gebracht, we hadden de kraamhulp expres een uur later laten komen zodat we eerst even met jou samen konden zijn. Vanaf het eerste moment voelde het goed, het leek alsof Siem en Vive er al jaren bij waren.

Foto’s gemaakt door Via de lens Fotografie


De tijd vloog voorbij, we waren heel veel samen. Dat was fijn, maar soms ook erg moeilijk, jij had soms je aandacht nodig net op een moment wanneer ik je broertje en zusje aan het voeden was. Op die momenten vond ik het echt heel lastig. Maar ook hier heb je je waanzinnig in ontwikkeld. Je hebt geleerd om soms even te moeten wachten, en dit lukt best vaak, en ook heel vaak niet moet ik eerlijk toegeven!


Gelukkig hebben we ook mooie dingen met jou samen kunnen doen, en hebben we af en toe ook een dagje met zijn drietjes doorgebracht. Jij papa en ik, samen naar de Efteling bijvoorbeeld. Gelukkiger konden we jou niet maken, een wereld vol wonderen. En de manier waarop jij door dat betoverende park rondloopt maakte ons intens blij. Dat bevestigde voor ons dat we het goed hadden aangepakt om een dagje alleen met jou op pad te gaan. Je hebt veel in moeten leveren qua aandacht, maar op deze manier kunnen we het gelukkig wel een beetje goed maken.


In de zomer ben je begonnen met zindelijkheidstraining, het was een bloedje hete zomer. Je paradeerde maar al te graag in je blote kont door het huis en de tuin. Hier en daar wat ongelukjes, maar je pakte het onwijs goed op. Poepen vond je nog wat spannend, dus dat deed je in je luier. Maar na een weekje of 2 had je de smaak te pakken en was je overdag helemaal zindelijk. Heel soms heb je nog een ongelukje, maar lieve schat dat vinden wij niet erg. Je doet het al zo knap. In de nachten heb je nog een langere tijd een luier gedragen, uit voorzorg. We zouden het zo sneu vinden als je nat wakker zou worden. Tot dat je aangaf dat je absoluut geen luier mee wilde! En wat doe je dat ook weer knap, als je moet plassen roep je ons, al is het 3 uur in de nacht. Ook op deze momenten zijn wij zo ontzettend trots op jou!


De volgende mijlpaal volgde na de schoolvakantie, je mocht voor het eerst naar de voorschool. Je had hier ook zo veel zin in, en je was er ook zo aan toe. Inmiddels zit je alweer een tijdje op ‘schooltje’ je doet het ontzettend goed, je bent een echt meid, af en toe lekker katten. Maar je bent ook ontzettend zorgzaam, wanneer een kindje verdrietig is probeer je die te troosten. Ook weer zo lief! Sinds je naar ‘schooltje’ gaat is je middagdutje verleden tijd. Beetje jammer, soms heb je het echt nog even nodig, gelukkig tuk je dan af en toe even op de bank of in de auto!


Inmiddels zijn tutjes ook verleden tijd! Ik had werkelijk nooit gedacht dat je dat van de een op de andere dag zou doen. Na een weekendje logeren haalde ik jou en je broertje en zusje op bij mijn ouders. Je had voor de 100e keer je tutje kapot gebeten. We hebben je tutje weg gegooid, en we spraken af dat je groot genoeg was en geen tutjes meer nodig had. Diezelfde avond vroeg je nog naar je tutje, maar nadat ik had uitgelegd dat we hem weg hadden gegooid, was het goed. Nadien heb je er nog een enkele keer om gevraagd, maar nooit meer in je mond gehad. Kleine kanjer!


Sinds twee weken ben je alweer van kamer verhuisd. Je broertje en zusje sliepen niet goed samen op een kamer. Vive kreeg jou kamertje en jij mocht dus weer verhuizen. Je mocht zelf kiezen, de zolder of onze kamer. Je koos de zolder… ik vond het best een dingetje. Een klein meisje op zo’n grote zolder. Maar het gaat hartstikke goed, je kan heerlijk ongestoord op je kamer spelen, en je kan hier een hele lange poos vooruit! Maar wat vond ik het lastig, je hebt nog geen jaar in je kamer geslapen en je moest alweer verkassen. Maar gelukkig zien de kinderen die dingen vaak net iets anders dan ons.


Het is nu december, voor ons een mega grote feestmaand. Sinterklaas werd dit jaar weer intenser beleefd, zo ontzettend leuk! Nu gaan we aftellen naar je verjaardagsfeestje en naar de kerstdagen, en tweede kerstdag in het bijzonder, dat wordt jou dag! Waarna we een heel mooi intens en bijzonder jaar gaan afsluiten met vuurwerk, veel lekkers en champagne.


Lieve Romee, we hebben een bijzonder en ingrijpend jaar achter de rug. Jij hebt bewezen dat je de meest geweldige grote zus op deze aarde bent, je geeft zo veel liefde. Je bent een mooi meisje, met een pittig karakter, je weet wat je wel en niet wil, je bent heel erg wijs, lult de oren van onze kop, je kan als de beste zeuren, je weet iedereen om je vingers te winden, en je bent heel zorgzaam. Maar je bent vooral een heel mooi eigen persoontje, je bent uniek! Mama en papa zijn zo ontzettend trots op jou, en onze liefde voor jou is niet in woorden uit te drukken. Jij liet ons voor de eerste keer liefde voelen die wij nog nooit eerder hadden gevoeld, en deze liefde wordt met de dag alleen maar groter. Lieve Romee blijf genieten van het leven zoals je doet, dan doen wij dat ook!
Wij houden van jou!

Please follow and like us:
error

6 antwoorden op “Een ode aan Romee”

  1. Wauw, wat mooi.
    Ik deel deze trots en ook de liefde en niet alleen voor Romee, maar ook voor jou.
    Lieve Laura je bent echt een kanjer en een Supermama

  2. Nou Lieve Romee, als je dit later terugleest, zul je ooit beseffen dat dit niet alleen een prachtige ode aan jou is, maar ook een ode aan jou mama en papa! Dit heeft mama welliswaar zelf geschreven, maar laat ook zeker zien hoe zij jou steeds overal ontzettend lief bij betrokken hebben. Het laat zien hoe ontzettend trots ze op jou zijn en onwijs belangrijk voor ze bent!
    Wat een Lief meisje ben je!!! ❤️
    (Kan niet anders met zo’n lieve mama en papa! )

  3. Bewaar dit maar voor als Romee groot is. Dan kan ze het zelf terug lezen. Ze weet er straks zo weinig meer van. Het is eigenlijk een brief aan je dochter.

Laat een reactie achter op Suus Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *