Wanneer je je verwachtingen van een tweeling moet bijstellen.

 

Foto gemaakt door Via de Lens fotografie

Tijdens mijn zwangerschap  van Siem en Vive had ik hele romantische verwachtingen! Als je tweelingfoto’s op social media moet geloven is het allemaal zo lieflijk, dus ik geloofde er bijna helemaal in. Samen slapen, handjes vasthouden, kletsen met elkaar en ga zo maar door. Maar wat als die verwachtingen niet helemaal lijken te kloppen…

Die foto’s waarbij tweelingen samen heel lief slapen, oh daar smelt je van. Die foto’s stralen zoveel rust en liefde uit. De band tussen tweelingen is erg speciaal, maar dat zal bij ons nog wel even duren voordat wij daar iets van gaan merken. Wel zijn wij in de afgelopen maanden er achter gekomen dat het tussen tweelingen niet altijd zo lieflijk hoeft te zijn. Of dat nu komt omdat ze in mijn buik hun eigen huisje hadden, weet ik niet! Dat laten we maar in het midden, want daar zullen we nooit achter komen.

We maakten tijdens de zwangerschap een mooie neutrale babykamer met kleuren die voor een jongen en een meisje prima konden. Ik vond het ontzettend moeilijk om er een mooi geheel van te maken, maar goed uiteindelijk is het me toch gelukt. Ik shopte bij @yayyaykids hele mooie ledikantdekentjes die voor een jongen en een meisje konden. Ik maakte zelf een vilten slinger, en probeerde hier en daar jongens en meisjes accessoires te combineren.

Ik werd blij van het neutrale kamertje, als ze ouder zijn krijgen ze wel een echte jongens en een echte meisjes kamer, dacht ik! Ook het geboortekaartje vond ik heel erg lastig, ik heb uiteindelijk een kaartje gemaakt bij Fientje en Co. een kaartje met fijne kleurtjes, strakke lijnen, en een tof lettertype. Ik ben nog elke dag blij met het kaartje, inmiddels hebben we het kaartje ook op hout van Studio Demico.

Vlak na de bevalling werden Siem en Vive in hun eigen wiegjes gelegd, ivm veiligheidsredenen mochten ze niet samen in een wiegje, wij deden dit echter wel even voor een paar mooie en lieve foto’s. Verder mochten we dit alleen toepassen als we ze in de gaten konden houden. In de eerste nachten waren zowel Siem als Vive veel onrustig, ze sliepen veel op onze borst. We probeerden ze bij elkaar in het wiegje, de ene keer leek het erop dat ze rustig werden van elkaars aanwezigheid, en de andere keer leek het niks te doen.

Tijdens hun eerste badje was het wel heel mooi om te zien, zodra Vive Siem voelde werd ze rustig. Echter toen wij thuis waren zijn ze niet meer zo vaak samen in badje geweest. Al snel creëerden we een doucheritueel, beide een baby onder de douche en Romee in bad. Zo was het voor ons haalbaar om op normale tijden te douchen. En tot op de dag van vandaag doen we dit nog heel erg vaak.

In de eerste week thuis sliepen Siem en Vive op onze kamer, samen in een ledikantje. Echter werkte dit voor geen meter, ze lagen maar zelden tegelijkertijd naast elkaar in bedje. Overdag leek dit wel heel goed te gaan. En ook als ze bij mij op de borst lagen ging dit goed. We zijn al snel overgestapt naar ieder in hun eigen bedje, en uiteindelijk hun nestje in hun bedje. Er kwam rust in de nachten, en Siem en Vive verhuisde naar hun eigen kamertje. Dit ging heel erg lang goed, tot 2 maanden geleden…

Onze nachten werden heavy, weinig slaap, ontevreden baby’s, elkaar wakker maken enz. Na een post in mijn insta stories kwam ik er achter dat er stiekem veel meer tweelingen waren die al vroeg uit elkaar werden gehaald zodat ze beter konden slapen. We verhuisde Siem naar onze kamer, en Vive bleef ‘alleen’ achter. Zo voelt het namelijk wel een beetje als je een tweeling uit elkaar haalt. Ze hebben toch een hele lange tijd samen in mijn buik gezeten. Al snel bleek wel dat apart slapen wel beter werkte voor Siem en Vive. En dan moet je dus weer van kamers gaan switchen.

Onze dappere Romee kreeg voor de tweede keer in een jaar tijd een nieuwe kamer. De zolder is omgetoverd tot een echte meidenkamer, ze heeft hier meer ruimte om ook nog eens te kunnen spelen. Want spelen is niet altijd makkelijk wanneer je kleine broertje en zusje de boel terroriseren. Maar jeetje wat is ze dan ineens groot als ze alleen op haar kamer gaat spelen, best een dingetje hoor! Maar goed dat we even een extra babyfoon kunnen lenen, zo kunnen we haar toch een beetje in de gaten houden.

Siem is op de oorspronkelijke babykamer gebleven, deze kan nu met de tijd iets meer aangekleed worden met echte stoere jongensdingen! Vive is verhuist naar het kamertje van Romee, een lief klein kamertje, die eigenlijk al heel gezellig is gemaakt. Het is even onhandig, en een klus geweest, extra aankopen gedaan enz. Maar we zijn nu voor de komende twee jaar wel echt klaar. Dan mag Gidy weer 2 bedden gaan maken, want daar is hij heel goed in! Binnenkort als de kamertjes van de kids echt maar ook echt af zijn zal ik op de blog binnenkijkertjes plaatsen!

Inmiddels zijn Siem en Vive 8,5 maand oud, ze beginnen nu pas steeds meer contact met elkaar te maken. Ze beginnen met elkaar te kletsen, pakken elkaars handje, of lachen naar elkaar. Maar zo lief zijn ze meestal niet, ze pakken erg graag elkaars speelgoed af, wat eindigt in een gil en jankpartij! Hoeraaa, dit zal vast niet minder gaan worden de komende jaren. Maar goed, ook vind Siem het heel tof om Vive aan haar haren te trekken, en dit doet hij niet zachtjes. Gevolg, arme Vive gilt het uit. Siem heeft het ook heel vaak op Vive haar speentje gemunt, en ook deze krijgt hij met enige regelmaat te pakken. Oftewel Siem is wel een beetje een kleine asshole, maar wel de allerleukste!

Het voelde in het begin een beetje dubieus om Siem en Vive uit elkaar te halen. Ik denk dat meerdere tweelingouders dit kunnen beamen die voor soortgelijke beslissingen staan. Maar ik ben blij dat we het gedaan hebben, en gelukkig hadden we de ruimte. Hopelijk worden onze nachten nu weer steeds beter. Dan ga ik genieten van de leuke en minder leuke interacties van Siem en Vive!

Please follow and like us:
error

4 antwoorden op “Wanneer je je verwachtingen van een tweeling moet bijstellen.”

  1. Oh Laura, wat ben je hier goed in.
    Je hebt ook dit weer zo open en eerlijk geschreven.
    Lieve Laura wat ben ik ongelofelijk trots op jou❤️❤️❤️❤️

    1. Wat geweldig hoe jullie dit oppakken en toch maar doen. Ik lach om jullie tweeling en grote zus Romee, die maar weer verhuist. Ik heb geen ervaring met tweelingen maar denk dat jullie ook hierin je hart en gevoel moeten volgen. Dan moet het vast goedkomen toch? Ik vind het leuk om je te volgen en zoals Ina al zegt……Laura wat ben je hier goed in.

  2. Mooi weer om te lezen. Zoveel herkenbare dingen. Verwachtings patronen die altijd anders uitpakken dan je bedacht had. En geloof mij dat blijft. Maar te voorspelbaar is ook niks. Moet wel een beetje spannend blijven toch?
    ( Dat roep ik nu heel stoer) hahaha

  3. Lieve laura je maakt het wel spannend met mij naar wij ik ben trots op jullie. Vind het reuze leuk om de kleine dingetjes wat ze samen doen. 😘😘😘😘😘

Laat een reactie achter op Ada Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *