Hoera Siem en Vive 6 maanden!

1 keer knipperen en je bent alweer 6 maanden verder. Al 6 maanden een gezin van vijf! Een drukke, chaotische periode met diepe dalen maar ook zeker mooie hoogtepunten. Tijdens de zwangerschap stelde ik mezelf vaak de vraag, kunnen wij dit? En kunnen we dit? Jazeker, we kunnen het wel degelijk! Maar er is wel echt een hele grote maar…

6 maanden geleden werden Siem en Vive na een heftige maar toch ook hele mooie bevalling geboren. Deze blog over de bevalling nog niet gelezen? Klik dan hier! Na de bevalling verbleven wij 3 nachten in het ziekenhuis, wij werden in het ziekenhuis bijzonder goed verzorgd! Maar het was tijd om naar huis te gaan, en dat was ook heel erg fijn.Thuis kon de echte kraamweek beginnen, deze pakte echter voor ons niet zo heel geweldig uit! Een kraamhulp die erg stug was en haar taken niet goed volbracht, maakte dat de kraamweek mij niet snel genoeg voorbij kon zijn. Achteraf had ik op dag twee gewoon de organisatie moeten bellen. Lesje voor alle andere aanstaande moeders, bel echt wanneer er geen klik is!

Foto gemaakt door Via de Lens fotografie

De eerste weken vielen ons erg zwaar, met name de nachten waren ontzettend heftig. Siem en Vive sliepen de eerste dagen voornamelijk bij ons op de borst, dit was de enige manier om zelf ook een uurtje slaap mee te pakken. Om de drie uur voeden bleek ook echt killing, niet alleen voor ons maar ook voor de kindjes… na overleg hebben wij ze s’nachts op verzoek laten komen, en zo werden onze nachten al iets draaglijker! Later bleek dat zowel Siem als Vive erg graag op hun buik sliepen, zodra ze sterk genoeg waren hebben wij geheel tegen de landelijke richtlijnen in, ze op hun buikje gelegd. De nachtrust werd voor ons allemaal alleen maar beter.
Ondertussen was het duidelijk dat Siem niet ongeschonden de bevalling door was gekomen, hij zat in heel zijn lijfje behoorlijk vast. Hij verkrampte en overstrekte erg veel. Na drie bezoekjes bij een osteopaat kregen wij een heel relaxed mannetje terug. Ik kan ook echt iedereen aanraden om een bezoekje te brengen aan een osteopaat wanneer je kindje ergens last van lijkt te hebben, maar waar je zelf de vinger niet op kan leggen.

Foto gemaakt door Via de Lens fotografie

De dagen vliegen voorbij en Siem en Vive ontwikkelen zich ontzettend goed, ze groeien netjes op hun eigen lijntje! In de afgelopen maanden hebben we hele mooie momenten beleefd. Trots wanneer ze beide voor de eerste keer hun omrolskills laten zien, smelten wanneer je een eerste echte lachje krijgt, en wegzwijmelen bij de interactie tussen onze drie prachtige kids! Maar in de afgelopen tijd hebben we het als gezin ook ontzettend zwaar gehad. Met name de periode van de welbekende krampjes was een regelrechte ramp. Het doet ontzettend veel pijn als je kindje ontroostbaar is door pijn, je doet alles wat je kan om het zo draaglijk mogelijk te maken. Maar bij krampjes weet je ook in je achterhoofd dat dit bij de ontwikkeling van de darmpjes hoort, een kwestie van door de zure appel heen bijten dus! De dagen wanneer ik er alleen voor sta voelden voor mij soms ontzettend eenzaam, en dat terwijl ik drie prachtige kindjes om mij heen heb.

Het was voor mij erg goed om weer te gaan werken, even weer mezelf zijn, mijn eigen ding doen! De momenten dat je dan thuis komt zijn dan weer zo veel fijner als voorheen, maar je kan ook weer net wat meer hebben, net weer wat meer geduld als alles eventjes niet zo gaat als je gepland hebt. Dat laatstgenoemde is ook maar beter om los te laten, want met twee baby’s in huis is plannen sowieso een stukje moeilijker. Wanneer je op tijd klaar staat om ergens naartoe te vertrekken, kakt er wel eentje zijn of haar luier vol, om het dan nog maar niet over het zweet te hebben over je hele lijf nadat je alles hebt ingepakt enz, eigenlijk ben je dan alweer toe aan een douche!

Inmiddels zijn Siem en Vive dus 6 maanden oud, 6 hele intense maar mooie maanden die ik voor geen goud meer wil missen. En toch is het me op heel veel momenten allemaal teveel geweest… Gelukkig hebben we heel veel geluk met de hulp om ons heen. Wanneer het even niet meer gaat, staat er hulp klaar om een dag of avond te komen helpen/oppassen! Zo hebben we gelukkig dankzij alle hulp ook dagen met alleen Romee door kunnen brengen, iets wat zij heel hard verdiend en ook op zijn tijd nodig heeft. En in het begin vond ik dat moeilijk, maar nu kan ik ontzettend genieten van een dagje samen, haar gelukkige snoetje maakt ons weer gelukkig, en Siem en Vive vermaken zich overal wel! Als er maar flessen, fruit en groentehapjes zijn!

Siem en Vive zijn nu twee heerlijke kindjes, die eigenlijk heel erg makkelijk zijn. Ze huilen wanneer ze honger hebben, als ze gepoept hebben of als ze ontzettend moe zijn! Van maatje 44 zijn ze uitgegroeid naar heerlijke spekjes die inmiddels in maatje 62 zetten. Ze trakteren ons op heerlijke vriendelijke lachjes. Ze rollen de hele woonkamer door en Siem waant zich af en toe een echte ‘Flying Dutchman’! Ze zijn beide dol op hun zus, die ze altijd aan het lachen maakt.

Ik heb wat afgejankt, en nog steeds ( later meer daarover)… Ik kan met alle eerlijkheid zeggen dat ik het heel erg moeilijk vind dat wij deze periode afsluiten. En nu Siem en Vive alweer 6 maanden zijn, en geen echte ‘baby baby’ meer zijn doet het mij ondanks alle zware dagen toch nog steeds pijn! Pijn dat we dit nooit meer mee gaan maken, want voor ons is het goed zo. Maar ondanks dat ik weet dat het zo goed is, blijft het knagen! Nooit meer die spanning of het gelukt is, nooit meer die test doen, nooit meer een eerste echo, nooit meer voor jezelf het eerste pakje uitzoeken en ga zo maar door! En vooral nooit meer bevallen, nooit meer die eerste ontmoeting, die eerste keer dat er een klein lief wezentje op je borst wordt gelegd! Sommige vrouwen vinden bevallen verschrikkelijk, maar noem mij maar een idioot. Ik vond bevallen een van de gaafste dingen om te doen, een gevoel dat niet te omschrijven is, nouja het doet pijn, dat wel, maar hey daar hebben ze ook middeltjes voor!

De bevallingen van onze kindjes zijn voor mij de mooiste dagen uit mijn leven tot nu toe. En nu zijn mijn jongste kindjes gewoon al 6 hele maanden, ik kan al bijna gaan nadenken over hun eerste verjaardag, maar ik hou me in! Deze moeder gaat wel even in een hoekje zitten huilen, huilen van geluk, huilen van vermoeidheid, en huilen door de heimwee naar die oh zo kleine baby’s… Maar als ik dan kijk naar onze 3 prachtige, gezonde kindjes, dan weet ik dat het goed is en stroomt mijn hart over van liefde!

Foto gemaakt door Fotografie Nanja

Please follow and like us:
error

4 antwoorden op “Hoera Siem en Vive 6 maanden!”

  1. Nou….wat weer onwijs mooi en vooral eerlijk verwoord!!!! Snap je gevoel helemaal….maar over een paar jaar ben je heel blij dat je geen luiers meer hebt en gebroken nachten en flessen enz…..
    Een dikke kus voor jullie alle 5

  2. Jeetje Laura, wat schrijf je toch mooi, eerlijk en oprecht.
    Jullie rocken het en kunnen het! Jullie opvoeding staat als een huis, daardoor hebben jullie van die lieve, leuke en gemakkelijke kindjes.
    Ik ben supertrots op jou❤️
    Love You😘

  3. Heel mooi geschreven Laura . Ik ben blij dat ik de hele periode van zwangerschap, kraamtijd en baby opgroeitijd van dichtbij heb mogen meemaken. En daar ook nog een steentje aan heb kunnen bijdragen om het te kunnen vergemakkelijken. Trots op jullie hoe het allemaal gaat. Echt een hele klus en opoffering om zover te komen en je nieuwe leven op de rails te zetten. Prachtig gezinnetje nu met een hele lieve grote zus Romee ❤️❤️❤️

Laat een reactie achter op Ardy Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *